Η ακρόπολη των Μυκηνών, χτισμένη σε θέση φυσικά οχυρή, στο βορειοανατολικό τμήμα της Αργολικής πεδιάδας, είναι από τις λίγες πόλεις της ελληνικής προϊστορίας που δεν ξεχάστηκε ποτέ. Σύμφωνα με τη μυθολογία οι Μυκήνες ιδρύθηκαν από τον Περσέα, γιο του Δία και της Δανάης, ο οποίος και ηγήθηκε της πρώτης βασιλικής δυναστείας των Μυκηνών. Ακολούθησε η δυναστεία των Πελοπιδών με πρώτο ηγεμόνα τον Ατρέα, γιος και διάδοχος του οποίου ήταν ο Αγαμέμνονας, ο «βασιλιάς ανδρών» που ηγήθηκε όλων των Ελλήνων στον πόλεμο κατά της Τροίας. Η τραγική τύχη που επεφύλαξαν οι θεοί στην γενιά των Ατρειδών ενέπνευσε του μεγάλους αρχαίους Έλληνες ποιητές, ενώ ο απόηχος της μυκηναϊκής εποχής των ηρώων και των βασιλιάδων εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αποτελεί πηγή έμπνευσης και δημιουργίας για όλες τις μορφές της τέχνης.
Οι Μυκήνες κατοικούνται ήδη από την Νεολιθική και την Πρωτοελλαδική περίοδο ( 3000-2000 π.Χ.), όπως μαρτυρούν τα λίγα αλλά ενδεικτικά ευρήματα. Στη Μεσοελλαδική εποχή ( 2000-1600 π.Χ.) ιδρύεται στην δυτική παρειά του λόφου ένα εκτεταμένο νεκροταφείο το οποίο περιλαμβάνει τους Ταφικούς Κύκλους Α και Β με τους βασιλικούς τάφους καθώς και πολυάριθμους λακκοειδείς και κιβωτιόσχημους τάφους. Οι Μυκήνες φτάνουν στο απόγειο της ακμής τους κατά την Υστεροελλαδική Εποχή ( 1600-1100 π.Χ. ) και δίνουν το όνομά τους στον πρώτο λαμπρό πολιτισμό της Ευρώπης.
Εκατό περίπου χρόνια μετά την πτώση της Τροίας η πολιτική και οικονομική παρακμή έφεραν το μαρασμό στην πόλη των Μυκηνών, η οποία συνέχισε να υπάρχει ως οικισμός στα γεωμετρικά και αρχαϊκά χρόνια μέχρι που καταλήφθηκε και καταστράφηκε από τους Αργείους το 467 π.Χ. Η τελευταία αναλαμπή των Μυκηνών χρονολογείται στους ελληνιστικούς χρόνους (3ος αι.π.Χ. – 1ος αι.μ.Χ.), όταν χτίστηκε νέο τείχος στην κάτω πόλη, θέατρο, ναός, υδραγωγείο και εργαστηριακές εγκαταστάσεις εσωτερικά και εξωτερικά της ακρόπολης. Δυστυχώς όμως ελάχιστα κατάλοιπα διατηρήθηκαν μέχρι την εποχή που ο Στράβωνας πρώτα και ο Παυσανίας πολύ αργότερα επισκέφτηκαν τις Μυκήνες για να γνωρίσουν τον τόπο που άνθισε ο λαμπρός μυκηναϊκός πολιτισμός.
Το ενδιαφέρον για τις Μυκήνες αναβίωσε πάλι τον 17ο και 18ο αιώνα όταν περιηγητές από όλη την Ευρώπη έσπευσαν να περιηγηθούν στα απομεινάρια της ελληνικής ιστορίας και να καταγράψουν τους θησαυρούς και τα μνημεία της Ελλάδας. Οι ανασκαφές που έκανε το 1876 ο H.Schliemann στο χώρο, φέρνοντας στο φως τους βασιλικούς τάφους του Κύκλου Α με τα αριστουργηματικά αντικείμενα τέχνης, άνοιξαν το κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας των Μυκηνών και χάραξαν το δρόμο για την συστηματική ανασκαφική έρευνα στο χώρο από την Αρχαιολογική Εταιρεία, την Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή και την Αρχαιολογική Υπηρεσία, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.